Gast-blog door Doula Debbie- mentor bij In Bloei

Bijzondere gebeurtenissen..
Een aantal weken lang zag ik hem steeds dichter naderen. Ik leefde er een klein beetje naartoe en deed dat met gemengde gevoelens. Een tikkeltje ongerust en ergens had ik toch ook verwachtingen… en dat vond ik dan best wel een beetje stom van mezelf, want waarom? Anyway, die dag kwam dus steeds dichterbij. Die ene dag, de dag waar ́de wereld ́, de mensen om mij heen, mijn ouders, en ik zelf daardoor toch ook, nog een beetje extra om geven; mijn dertigste verjaardag. Tjonge, aan de ene kant vond ik het, op zijn zachtst gezegd, bijzonder….want elk levensjaar is toch belangrijk, elke verjaardag is memorabel en ieder jaar er één om dankbaar voor te zijn. En daarbij, ook vorig jaar telde ik al een paar grijze haren (waar ik trots op ben)….maar vanaf nu wordt alles anders…want ik ben dertig geworden..

Dus, omdat het zo’n bijzondere leeftijd was en daarbij een bijzondere verjaardag hoort, werd ik onrustig. Spanning bouwt op en je leeft (met gemengde gevoelens) toe naar 1 bijzonder moment.

Wat werkt op dat soort momenten het beste voor mij? Het nemen zoals het komt. Dat doe ik dan het allerliefst, alhoewel ik het hartstikke uitdagend vind. Dat kon ik vroeger niet en dat vind ik nog steeds niet makkelijk. Als ik het helemaal voor het zeggen had en het script voor mijn dertigste verjaardagsfeest had mogen schrijven… Tja, dan was het ergens op een serene, lichte plek, in een serre aan het strand bijvoorbeeld, met zonnestralen die door de grote ramen heen komen, met lange, prachtig gedekte tafels, de mooiste bloemen, red velvet cake, heerlijke cappuccino ́s, wijn, champagne, kaasjes en al mijn dierbaren. Nu weten we, een surprise feest is geen verrassing als je het script kent, dus ik mocht niets weten. Ik deed echt heel erg mijn best nergens achter te komen. Ik kon dus niets, niet veel. Behalve dan, mijzelf voornemen dat ik die dag, hoe dan ook, onder welke omstandigheden dan ook, mij niet druk zou maken en vooral lekker aanwezig zou ́zijn ́. Met zijn, bedoel ik, niet anderen entertainen, van drankjes voorzien, dingen schoonmaken….daar ben ik toe geneigd, maar, zo had ik mij voorgenomen, dat zou ik nu niet doen. Vanwaar dit hele bovenstaande verhaal over mij? Omdat ik het graag met jullie wil hebben over het schrijven van een geboorteplan. Natuurlijk is een geboorte niet te vergelijken met een surprisefeest en hoef je het ook niet helemaal als verrassing over je heen te laten komen. Het is (in de meeste gevallen) wel een dag waar je met verwachting naar toe leeft, naar uit kijkt, een moment waarvan je (vaak) niet weet wanneer het precies zal gebeuren, dat je bijzonder vindt, een gebeurtenis die anderen ook bijzonder vinden, wellicht zelfs spannend maken, of spannender dan jij het in je hoofd hebt. Een moment in je leven waarin er dingen veranderen, iets groots gebeurd, waar je van tevoren allerlei ideeën, beelden, fantasieën en wensen over mag en kunt hebben, de dag waarop je een kind ter wereld brengt, maar waarvan je het script niet kent. Je kunt wel een zeer gedetailleerd script schrijven, maar wat als het toch anders loopt dan zoals jij het geregisseerd hebt? Is het dan minder goed, minder mooi, minder geslaagd, minder knap? Krijg je dan slechte recensies? Ik begrijp heel goed dat er verschillende meningen zijn over het schrijven van een, al dan niet gedetailleerd geboorteplan en dat er over deze verschillende meningen iets te zeggen valt. Ik respecteer deze meningen en ben er nieuwsgierig naar. Ik ben zelf geen grote voorstander van het schrijven van een heel strak geboorteplan. Wel zeg ik in de aanloop naar dé dag vaak tegen de zwangere vrouw; Weet welke mogelijkheden er zijn. Droom fijn, stel je voor, ga uit van mooie dingen, ken je lichaam, leer ademen, leer te zijn, vertrouw op de innerlijke kracht die in je huist, geloof in het natuurlijke proces van de baring én tegelijkertijd wees mild, laat komen wat komt, omarm jezelf, je baby én de (medische) mogelijkheden op het moment dat het nodig blijkt.

Wat er ook gebeurd, vertrouw er op dat je in het moment zult doen wat op dat moment nodig is om te doen. Veroordeel jezelf niet. Natuurlijk kun je B.R.A.I.N.S. gebruiken, tijd vragen, maar ga jezelf niet diskwalificeren en/of opvreten als het anders loopt dan je dacht. Als het niet gaat zoals omschreven in het plan. Bij het schrijven van een geboorteplan, suggereer je mijn inziens een beetje dat de geboorte van je kind te plannen is. Het is daarom altijd goed om in gesprek te zijn over wensen en wat als het toch anders loopt.

Mijn inziens bestaat het gevaar ook dat een vrouw het al als falen voelt, als de bevalling, hoe bijzonder en uniek deze sowieso is, afwijkt van wat er in het plan stond. Is dit waar baren over gaat? …. Ik denk het niet. Ben benieuwd naar jullie ideeën! Op mijn surprisefeest stond ik uiteindelijk trouwens zonder wijn, met plastic bekers, heel veel zoete hapjes, thee en een groot aantal dierbaren, voor een karaoke set in de huiskamer. Ik was, en ik ben, dankbaar.

This post has already been read 173 times!